Wat jullie wilden weten!
Via social media vroegen wij (Denice van Perfectly Planned by Denice en Lobke van Trouwen met Lobke) jullie wat jullie altijd al eens wilde weten van een trouwambtenaar en een weddingplanner. Hieronder geven we antwoord op de door jullie gestelde vragen!
Vraag 1: Hebben jullie ooit gehad dat iemand 'nee' zei tijdens een ceremonie?
Lobke:
Godzijdank niet! En ik hoop dit ook nooit mee te maken. Wel al verhalen gehoord dat er tijdens het jawoord voor de grap twijfelachtig of ontkennend werd gereageerd (om een weddenschap te winnen met zijn vrienden, ja echt waar!). Als dit gebeurt, moet het ja woord echt opnieuw worden gedaan en is toch wel het leuke en spannende van het moment een beetje verloren. Dus bruidsparen, zeg maar gewoon volmondig JA! 😉
Denice:
Nee, gelukkig niet! Wel inderdaad, zoals Lobke zegt, dat iemand net een iets langere stilte laat vallen als de vraag gesteld wordt, maar meer als grapje. De eerste reactie op een 'nee' ligt natuurlijk bij de trouwambtenaar die de ceremonie begeleidt. Ik sta meestal op een afstandje te kijken en alles in goede banen te leiden.
Vraag 6: Wat zouden jullie doen als het weer ineens omslaat?
Lobke:
Dit zijn vragen die een ceremoniemeester vaak vooraf met het bruidspaar bespreekt. De ‘wat doen we als……….’ vragen. Ik volg hierin altijd de wensen van het bruidspaar. Ook als dit betekent dat er tijdens de ceremonie nog een andere keuze gemaakt moet worden. Maar wellicht dat de weddingplanner hier nog een antwoord op kan geven.
Denice:
In de planning nemen we altijd plan A en plan B op. Dit betekent dat we de locaties van alle onderdelen van de dag bij goed weer bepalen en bij slecht weer. Een aantal dagen van tevoren heb ik contact met de locatie en kijken we naar de weersvoorspellingen. Dan maken we een keuze. Op de dag zelf houd ik het weer ook nauwlettend in de gaten, dus we zijn goed voorbereid.
Vraag 7: Wat zouden jullie doen als een leverancier niet komt opdagen?
Lobke:
Mijn taak focust zich natuurlijk vooral en geheel op de ceremonie. Als er echt problemen voorafgaand aan de huwelijksvoltrekking zouden zijn, die ook verstrekkende gevolgen zouden hebben voor de ceremonie, ben ik altijd bereid om te wachten zodat er wat tijd en ruimte ontstaat. Ook ben ik iemand die het bruidspaar altijd gerust zal stellen. Met de nodige rust, geduld en empathie vanuit mijn kant kan het bruidspaar altijd even rustig met de weddingplanner sparren en samen een oplossing bedenken.
Denice:
Dat is natuurlijk een situatie waarvan je hoopt dat dat nooit voorkomt. Ik heb het gelukkig nog niet meegemaakt. Het hangt natuurlijk heel erg af van de soort leverancier. Als een DJ op de dag zelf niet komt opdagen, is het lastiger om op zo’n korte termijn een vervanger te regelen. Wordt de bruidstaart niet geleverd, dan is dat ook heel vervelend, maar daarvoor kun je nog snel naar een bakker in de buurt rijden en wat taarten halen. Dit zijn dan wel geen bruidstaarten, maar je kunt wel iets serveren. Om dit soort situaties te voorkomen werk ik met betrouwbare leveranciers, waar ik al eerder mee samengewerkt heb.
Vraag 4: Wat zouden jullie doen als een kind de ceremonie verstoort?
Lobke:
Ik bespreek altijd vooraf met een bruidspaar of er kinderen aanwezig zijn. Hoeveel dit er zijn en van wie deze zijn (het maakt namelijk ook uit of dit eigen kinderen zijn of kinderen van vrienden die iets verder af staan). Vervolgens bedenken we samen een plan B voor als de kindjes echt onrustig worden (dat er bijv. iemand is die even met ze wegloopt). Het is een gegeven dat een ceremonie met kindjes hoe dan ook voor iets meer ‘rumoer’ zorgt, maar het moet natuurlijk niet hinderlijk worden. Ik heb bijna nooit meegemaakt dat mensen niet inspringen als de kindjes echt storend zijn. De enkele keer dat dit wel te lang duurde, stopte ik even heel kort met spreken, zodat iedereen merkte dat het beter was om even met het kindje weg te lopen.
Er zijn overigens ook bruidsparen die echt niet willen dat de kindjes weggaan. Ook dat is natuurlijk een prima keuze. Oh en voor ik het vergeet: als er een kundige weddingplanner betrokken is bij het huwelijk, dan heb ik vaak aan 1 blik genoeg en kijk ik even snel de weddingplanner betekenisvol aan, die dan vaak meteen mijn boodschap aanvoelt en vervolgens kan schakelen. Deze kan dan vaak ervoor zorgen dat de kindjes stil zijn of even met ze weglopen.
Denice:
Als ik een bruidspaar met kinderen heb, stem ik van tevoren altijd een aantal zaken af. Willen ze de kinderen bij hun hebben zitten? Is er een persoon aangewezen die ze even apart neemt als het niet meer gaat? Soms ben ik zelf degene die de kinderen dan even meeneemt naar een ander plekje. Ik heb een keer een situatie gehad dat de dochter tijdens de ceremonie naar de wc moest. Ik heb snel haar handje gepakt en ben met haar naar de wc gegaan. Zo kon de ceremonie ongestoord verder gaan.
Als er kinderen onder de gasten zijn, dan heb ik tot nu toe wel de ervaring dat ouders zelf ingrijpen en even weglopen met het kind. Ik heb tot nu toe gelukkig niet hoeven in te grijpen. Tip: maak een zakje voor de kids tijdens de ceremonie met daarin iets te kleuren, te spelen en te snoepen.
Vraag 5: Zijn jullie altijd zenuwachtig voor een bruiloft/ceremonie?
Lobke:
Daar kan ik heel kort over zijn: JA! Gelukkig niet meer zo zenuwachtig als in de beginjaren. Toen had ik steevast na elk huwelijk hoofdpijn van de spanning. Na zoveel huwelijken te hebben gesloten, merk ik dat de spanning gewoon afneemt. Ergens weet ik ook dat deze spanning echt nodig is voor mij om goed te presteren. Het houdt me alert. Tegelijkertijd kan ik hierdoor ook volledig opgaan in het moment van de ceremonie. Na de eerste paar zinnen, is het ijs gebroken en kan ik volledig in het moment meegenieten van de liefde tussen het bruidspaar.
Denice:
Gezonde spanning kan ik het noemen. Dat is vaak als ik er naar toe rij, maar zodra ik er ben gaat mijn ‘regel’-modus aan en zijn de zenuwen verdwenen. Ik weet dat mijn draaiboek tot in detail is uitgewerkt en dat, als er geen onverwachte dingen gebeuren, alles volgens planning verloopt. Voor mij is het ook belangrijk om rust uit te stralen, want voor een bruidspaar is zo’n dag vaak al spannend en lopen de zenuwen in de ochtend al hoog op.
Vraag 2: Wat was jullie grootste paniekmoment?
Lobke:
Mijn allerergste paniekmoment was toen mijn harde schijf crashte en er een document met alle informatie van het bruidspaar op stond die ik nodig had voor het typen van mijn speech. Ik kan je vertellen….. dat heeft me wel een dagje stress gekost. Gelukkig reageerde het bruidspaar zo lief!
Verder heb ik tijdens ceremonies nog twee andere kleinere ‘paniekmomentjes’ meegemaakt. Eentje was tijdens het uitspreken van de geloften, zag ik de sluier van de bruid steeds meer en meer afzakken. Ik probeer echt oog te houden voor alles en iedereen tijdens de ceremonie (dus ook voor de mooie plaatjes/foto’s/videoshots). Een sluier die afvalt, is dan eigenlijk zo jammer tijdens zo’n speciaal moment. Op dat moment had ik twee keuzes: of het moment niet verstoren, met het risico op foto’s van een bruid met sluier die nog half aan de haren hing en uiteindelijk op de grond zou liggen. Of even muisstil ingrijpen en even snel de sluier fixen. Ik koos voor dat laatste, wat de boel natuurlijk toch even ‘on hold’ zette. Gelukkig bracht dit eerder hilariteit dan echte verstoring. Iedereen, inclusief bruidspaar en fotograaf moest gelukkig hard lachen om dit ludieke moment.
Ook heb ik het ooit meegemaakt dat er een spin tussen twee lagen van het bruidskleed omhoog liep. Ook dat was wel even een klein paniekmomentje. Het was de keuze om te wachten, in de hoop dat de spin rechtsomkeer zou maken en omlaag richting grond zou gaan, of toch ingrijpen. Ook hier heb ik even gewacht, want ik wist als ik de bruid erop zou attenderen, dit natuurlijk ook wel eens met de nodige schrik gepaard zou kunnen gaan. Uiteindelijk kroop de spin helaas steeds hoger en hoger en voelde ik de plicht om toch maar in te grijpen. Resultaat: Een geschrokken bruid, de bruidegom die zijn geliefde snel te hulp schiet en veel hilariteit bij de gasten. Al met al zorgden beide ‘paniekmomenten’ voor de leukste sausjes van de ceremonie.
Denice:
Tijdens mijn allereerste bruiloft gooide ik mijn autodeur dicht (dat was toen nog een auto waar je zelf de knopjes van de deur omlaag moest doen) met de sleutels er nog in. Ik kreeg mijn auto dus niet meer open en alle spullen die we nodig hadden lagen daarin. Ik weet nog dat de bruid vroeg (die stond op een afstandje en had het niet meegekregen) wat er aan de hand was. Ik besefte me net op tijd om haar niet mee te nemen in mijn paniekmoment en zei dat er niks aan de hand was en dat we foto’s konden gaan maken. Gelukkig is snel iemand de reserve sleutel gaan halen en heeft het bruidspaar er uiteindelijk niks van gemerkt.
Vraag 3: Wat is jullie grappigste blooper?
Lobke:
Tijdens een ceremonieel huwelijk neem ik altijd twee eigen pennen mee. Een voor het tekenen, en een reserve. De pen om de zelfgemaakte akte mee te tekenen deed het niet en geloof het of niet….. maar nét toen was ik dus de reservepen vergeten………. Je kunt je voorstellen dat ik op dat moment wel door de grond kon zakken. Dit gebeurt me dus ook nóóit meer 😉
Hoe dit afliep? De bruid fluisterde zachtjes naar me dat de pen het niet deed. Waarop ik twee keuzes had: in de stress schieten, of het moment maar even bewust uitvergroten in de hoop dat de gasten dit leuk oppikten. Ik koos voor het laatste en je raadt het al: de gasten pikten dit zeker hartstikke leuk op! Iedereen lag dubbel en ook iedereen schoot meteen te hulp. Er werden tasjes gepakt en de heren voelden meteen hun binnenzakken van de jasjes na. De vader van de bruidegom hielp me uiteindelijk uit de brand, waardoor er gelukkig toch getekend kon worden!
Denice:
Ik had een bruidspaar met 2 jonge kinderen. De bruid kwam net terug van de kapper en visagist. Ze had wat langere wimpers dan normaal en een van haar kinderen zag haar en zei: Mama, wat zie jij er gek uit, ik vind jou echt niet mooi zo! Oeps….we hebben het maar weggelachen en gelukkig was het niet tijdens de ceremonie zelf, maar waren ze alleen op een kamer.












